Αυξάνονται οι άδειες στους φαντάρους....λόγω οικονομικής κρίσης.

Tο κράτος δεν έχει χρήματα να
σιτίσει τους φαντάρους και τους
στέλνει σπίτια τους !
Και το στρατό χτύπησε η οικονομική
κρίση . Μετά από απόφαση που
πάρθηκε το επόμενο διάστημα θα
αυξηθούν οι έξοδοι , οι άδειες μικρής
διάρκειας των φαντάρων όπως και
οι διανυκτερεύσεις ώστε να
εξοικονομηθούν χρήματα από τη
σίτισή τους ! Οι διοικητές των
μονάδων τονίζουν πως αυτό δε θα
επηρεάσει αρνητικά τις σκοπιές και
την απόδοση των στρατιωτών στα
καθήκοντά τους , δημιουργώντας
προβλήματα στη φύλαξη των
στρατοπέδων . Είναι χαρακτηριστικό
ότι περισσότερα από 3,6 ευρώ τη
μέρα δίνει το ελληνικό κράτος για τη
σίτιση του κάθε στρατιώτη όταν
βρίσκεται μέσα στο στρατόπεδο ,
σύμφωνα με το Βήμα.
Στις Ειδικές Δυνάμεις, το ποσό που
δίνεται αυξάνεται στα πέντε ευρώ τη
μέρα με το Υπουργείο Άμυνας στα
πλαίσια των περικοπών να έχει
αποφασίσει να προβεί στα ανωτέρα
μέτρα για την εξοικονόμηση
χρημάτων .
Με αυτόν τον τρόπο λοιπόν όταν
αυξηθούν οι άδειες των στρατιωτών
τότε θα μειώνονται και οι δαπάνες
αφού όπως είπαν στρατιωτικές πηγές
στην εφημερίδα στο Πεντάγωνο
έχουν δημιουργηθεί χρέη λόγω της
οικονομικής κρίσης και του ΔΝΤ.
Υποστηρίζουν δε, πως αν και τα
λιγότερα χρέη είναι σε τρόφιμα
( περίπου 4 εκατομμύρια ευρώ),
υπάρχουν περιπτώσεις στη βόρεια
Ελλάδα που στρατιωτικές μονάδες
χρωστούν σε κρεοπωλεία .
Αντίθετα, τα μεγαλύτερα χρέη
προέρχονται από την αγορά
καυσίμων που αγγίζουν τα 200
εκατομμύρια ευρώ τα οποία στη
συνέχεια μειώθηκαν στο μισό
ύστερα από εξεύρεση 100 εκατ. ευρώ
από πόρους.
Σημαντικό επίσης είναι και το
έλλειμμα στα στρατιωτικά
νοσοκομεία ιδιαίτερα σε
υγειονομικό υλικό και φάρμακα.

Παπανδρέου: «Αν δεν κερδίσω, η Ελλάδα θα ξαναψηφίσει» Αποφασισμένος να οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές εμφανίστηκε ο πρωθυπουργός μιλώντας σε ιταλικό περιοδικό.

Συνέντευξη του Έλληνα
πρωθυπουργού Γιώργου
Παπανδρέου , με τίτλο «Αν δεν
κερδίσω, η Ελλάδα θα
ξαναψηφίσει», δημοσιεύει
σήμερα το ιταλικό περιοδικό
«Panorama».
«Πριν κάποιους μήνες
αποφασίσαμε ότι η χρεοκοπία
δεν είναι μια επιλογή . Για αυτό
τον λόγο ξεκινήσαμε να
εφαρμόζουμε σοβαρές περικοπές
στις δαπάνες , στους μισθούς, στις
σπατάλες. Είναι οδυνηρό, αλλά
αναγκαίο», τονίζει ο πρωθυπουργός.
Στην ερώτηση αν «η χώρα είναι
εκτός κινδύνου;», απαντά: «Ας το
θέσουμε έτσι: είμαστε εκτός άμεσου
κινδύνου χρεοκοπίας, αλλά πρέπει
να κρατήσουμε σταθερή πορεία για
να μην το διακινδυνεύσουμε ».
Σχετικά με τις περιφερειακές και
δημοτικές εκλογές , ο πρωθυπουργός
εξηγεί ότι «μπορεί να δώσουν και
πράσινο φως στα σχέδιά μας.
Πρόκειται για μια ψήφο ευθύνης εκ
μέρους των Ελλήνων , που πρέπει να
αποφασίσουν αν είναι έτοιμοι να
συνεχίσουν να με ακολουθούν ».
Ο δημοσιογράφος του Panorama,
ρωτά τον Γιώργο Πανανδρέου: «Σε
περίπτωση αρνητικής, για την
κυβέρνηση ψήφου -όπως λένε οι
δημοσκοπήσεις- απειλείτε ότι θα
διαλύσετε τη βουλή: πρόκειται για
προπαγάνδα;». «Όχι, είναι
πραγματικότητα. Αν οι ομάδες
συμφερόντων που πλήξαμε με τις
μεταρρυθμίσεις μας , πούνε «φτάνει,
πρέπει να σταματήσουμε τις αλλαγές
που είναι σε εξέλιξη », τότε δεν μου
μένει παρά να απευθυνθώ σε όλο τον
ελληνικό λαό », εξηγεί ο
πρωθυπουργός.
Σε σχέση με ενδεχόμενη πολιτική
αστάθεια , στην οποία αναφέρεται ο
Ιταλός δημοσιογράφος, Πίνο
Μπουοντζιόρνο, ο Γιώργος
Παπανδρεόυ, παρατηρεί: «Τι είναι
πιο ασταθές; Μία κυβέρνηση που δεν
μπορεί να προχωρήσει στις
μεταρρυθμίσεις , ή μια κυβέρνηση
που διαθέτει λαϊκή εντολή για να
εφαρμόσει τις αλλαγές ;».
Αναφερόμενος στις περικοπές, ο
δημοσιογράφος του Panorama,
παρατηρεί: «Η συνταγή σας μοιάζει
με εκείνη του Βρετανού
πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον.
Δεν υπάρχουν, πλέον, διαφορές,
ανάμεσα σε σοσιαλιστικές και
συντηρητικές κυβερνήσεις ;».
Στην απάντησή του ο πρωθυπουργός
υπογραμμίζει ότι «δεν του αρέσει ο
όρος λιτότητα, που χρησιμοποιεί ο
Κάμερον. Προτιμά τη λέξη ευθύνη.
Και υπάρχουν τριών ειδών ευθύνες.
Η πρώτη: μια καλύτερη
διακυβέρνηση, δηλαδή, μια
καλύτερη χρήση του δημόσιου
χρήματος . Μια μελέτη υπολογίζει ότι
αν η Ελλάδα καταπολεμούσε τη
φοροδιαφυγή και τη διαφθορά όπως
κάνει η Σκανδιναβία , θα μπορούσε
να έχει ένα συν 8% στο ΑΕΠ, δηλαδή
πάνω από 20 δισεκατομμύρια ευρώ.
Δεύτερο: η ευθύνη μας πρέπει να
είναι ίση. Οι πλούσιοι θα πρέπει να
πληρώνουν και οι φτωχοί να
πληρώνουν λιγότερο . Η τρίτη
ευθύνη, είναι η προστασία του
περιβάλλοντος».
Σε σχέση με τις περικοπές στον
δημόσιο τομέα , ο πρωθυπουργός
προσθέτει ότι «ήμασταν σε μια
κατάσταση επικείμενης χρεοκοπίας.
Έπρεπε να δωρίσουμε αίμα για να
μπορέσει να επιζήσει ο ασθενής .
Πήραμε όσα λιγότερα χρήματα
γινόταν από τους φτωχούς ,
συνταξιούχους και πολλά από τους
πιο εύπορους εργαζόμενους . Το
πρόβλημα δεν είναι μόνον η
δημόσια γραφειοκρατία αλλά και ο
ιδιωτικός τομέας . Πρέπει να
καταπολεμηθεί με μεγαλύτερη
αποφασιστικότητα η φοροδιαφυγή.
Αλλά δεν μπορούσαμε να το
κάνουμε μέσα σε μόλις 2 μήνες.
Αυτή, αν θέλετε, ήταν η πραγματική
αδικία. Τώρα πρέπει να διορθωθεί».
Σε ερώτηση σχετικά με την πορεία
των μεταρρυθμίσεων , ο κ.
Παπανδρέου απαντά: «Ξεκινήσαμε με
τη διαφάνεια. Όλες οι επίσημες
αποφάσεις μας και όλες οι δαπάνες
της κυβέρνησης και της τοπικής
αυτοδιοίκησης , είναι στο Διαδίκτυο.
Οι πολίτες πρέπει να γνωρίζουν πώς
ξοδεύουμε κάθε ευρώ . Είναι και ο
καλύτερος τρόπος για να
καταπολεμηθεί και η διαφθορά.
Δεύτερο: προχωρήσαμε σε
ορθολογικές αλλαγές στην τοπική
αυτοδιοίκηση . Είχαμε 1.050 δήμους,
τώρα είναι 330. Αυτό μας κάνει να
εξοικονομούμε 1,5 δισ. το χρόνο.
Αλλάξαμε το φορολογικό σύστημα
για βαραίνουν , οι φόροι,
περισσότερο στις πλάτες των
πλούσιων και λιγότερο των φτωχών.
Χρησιμοποιούμε όλες τις
τεχνολογίες , και τους χάρτες του
Google, για να ανακαλύψουμε τις
αδήλωτες βίλες και πισίνες».
Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με
τη «σύγκρουση» με τους οδηγούς
των φορτηγών, ο Γιώργος
Παπανδρεόυ εξηγεί: «Κερδίσαμε, με
την απελευθέρωση των αδειών. Οι
επόμενοι θα είναι δικηγόροι,
μηχανικοί, φαρμακοποιοί, γιατροί.
Ετοιμαζόμαστε να απελευθερώσουμε
και τις άδειες για την αιολική
ενέργεια και την ηλιακή : κάτι που θα
δημιουργήσει περισσότερες θέσεις
εργασίας και θα φέρει επενδύσεις ».
Σε σχέση, δε, με τη στάση των
συνδικάτων, προσθέτει ότι «
κατανοεί τα συνδικάτα και
καταλαβαίνει ότι μερικές αλλαγές
επεβλήθησαν υποχρεωτικά , και
ορισμένες φορές, με τρόπο που
έπληξε τους εργαζόμενους, οι οποίοι,
δεν ευθύνονται για την κρίση. Αλλά
πρέπει να υπάρξει ωριμότητα και στο
συνδικάτο : η κρίση πρέπει να μας
αλλάξει όλους».
«Είναι αλήθεια ότι η Κίνα βοήθησε
την Ελλάδα περισσότερο από την
Ευρωπαϊκή Ένωση ;», συνεχίζει στη
συνέντευξη, ο δημοσιογράφος Πίνο
Μπουνοτζιόρνο. Ο πρωθυπουργός
απαντά ότι «η Κίνα παρενέβη σε μια
ιδιαίτερα σημαντική στιγμή διότι
επένδυσε δίνοντας εμπιστοσύνη στη
χώρα , αγοράζοντας ομόλογα και
χρηματοδοτώντας την ακτοπλοϊκή
βιομηχανία , στον Πειραιά. 'Ήταν και
ένα ισχυρό μήνυμα για το ευρώ:
«δεν θέλουμε να χάσει δύναμη,
εξαιτίας των διεθνών κερδοσκόπων».
Από εδώ μπορεί να ξεκινήσει μια νέα
σχέση Κίνας -ΕΕ».
Αναφορικά με τη στάση των
ευρωπαϊκών κυβερνήσεων , ο
πρωθυπουργός τονίζει ότι «στην
αρχή δεν κατανόησαν τη φύση του
προβλήματος . Χρειαζόμασταν ένα
«στοπ» στις κερδοσκοπίες και η
Ένωση καθυστερούσε. Αλλά υπήρξε
μια άλλη αρνητική παράμετρος: η
Ελλάδα μετατράπηκε σε
ποδοσφαιρική μπάλα στα εσωτερικά
πρωταθλήματα των ευρωπαϊκών
κυβερνήσεων . Αυτό που συνέβη,
όμως, δεν αφορά μόνο εμάς, αλλά
την κακή διαχείριση της πολιτικής.
Τέλος, θα ήθελα να πω ότι το δάνειο
που μας δόθηκε δεν έχει δωρεάν
χαρακτήρα . Πληρώνουμε τα δάνεια
με τόκους του 5%. Αν η Ελλάδα
πετύχει, οι ευρωπαϊκές χώρες που
μας βοήθησαν θα κερδίσουν και
χρήματα ».
«Τι βαθμό δίνετε στην ιταλική
κυβέρνηση;», ρωτά ο απεσταλμένος
του περιοδικού του Μιλάνου». «Η
κυβέρνησή σας μας βοήθησε πάντα.
Ήταν πολύ χρήσιμη», αποκρίνεται ο
Γιώργος Παπανδρέου.
Αναφερόμενος, δε, στον Ιταλό
υπουργό Οικονομικών, Τζούλιο
Τρεμόντι, προσθέτει: «Ξέρω ότι ο
Τρεμόντι, στο ΕΚΟΦΙΝ, εργάσθηκε
πλάι-πλάι με τον υπουργό
Οικονομικών μας, Γιώργο
Παπακωνσταντίνου. Και η ελληνική
κυβέρνηση, έχει, ως σύμβουλο, έναν
άλλο Ιταλό πολιτικό ιθύνοντα. Τον
πρώην υπουργό θησαυροφυλακίου,
Τομάζο Πάντοα Σκιόπα.
Τέλος, ο δημοσιογράφος του
Panorama, ρωτά τον πρωθυπουργό:
«Καταφέρνετε να κοιμάστε;» και ο κ.
Παπανδρέου απαντά: «Ορισμένες
νύχτες, ξυπνώ ξαφνικά και
σκέπτομαι τις λύσεις που θα πρέπει
να υιοθετηθούν . Είναι η σωστή
στιγμή για να το κάνει κανείς, διότι
τη νύχτα έχει περισσότερη ησυχία.
Αλλά καταλαβαίνω ότι πρέπει να
επιβάλλω στον εαυτό μου να
κοιμηθεί , για να έχω τη δύναμη, την
επομένη, να κυβερνήσω, με τον
καλύτερο τρόπο, τη χώρα μου».

Η παράταξη του "κυρίου" χιωτάκη, ΠΡΟΣΒΆΛΛΕΙ TOΎΣ ΙΕΡΟΎΣ ΘΕΣΜΟΎΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΑΡΧΊΑ ΣΦΑΚΊΩΝ.

ΒΟΥΛΓΑΡΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΑΓΝΩΣΤΗΣ ΔΙΑΜΟΝΗΣ ΚΑΙ ΔΙΜΕΤΡΑ ΑΛΛΟΔΑΠΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΝΥΧΤΕΡΙΝΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΤΩΝ ΧΑΝΙΩΝ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦHΣΑΝ ΣΦΑΚΙΑΝΟΥΣ ΟΙ ΓΝΩΣΤΟΙ ΛΕΒΕΝΤΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΑΣΜΟΥ ΤΟΥ ΧΙΩΤΑΚΗ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΑΥΞΗΣΟΥΝ ΤΑ ΨΗΦΑΛΑΚΙΑ ΤΟΥΣ ΣΤΗ ΧΩΡΑ .... ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ...ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΣΥΝΕΝΟΗΘΟΥΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΣΥΝΕΠΑΡΧΙΩΤΕΣ ΤΟΥΣ ΠΟΜΑΓΚΑΗΤΕ ΣΙ ΒΡΑΤΙΑ ΖΑΣΗΤΟΤΟ ΣΗΤΕ ΣΕ ΙΖΓΚΟΥΒΙΜ ΔΗΛΑΔΗ ΒΟΗΘΑΤΕ ΑΔΕΡΦΙΑ ΓΙΑΤΙ ΧΑΝΟΜΑΣΤΕ !!!!

Ο πλήρης ευτελισμός του υπάρχοντος νοσηρού εκλογικού συστήματος και η ολοκληρωτικού βαθμού διάβρωσης των έννομων διαδικασιών ... Ο εν λόγω "κύριος", υποστηρίζει περίτρανα το λαϊκίστικο μοτίβο ότι αν οι εκλογές στήριζαν την δημοκρατία, δεν θα πραγματοποιούνταν.... Μονόδρομος στήριξης μέσω της ψήφου, του αναπόσπαστου και μοναδικού δικαιώματος της ελευθερίας, προς τον κ. Παύλο Πολάκη.

Στο χορό των επενδύσεων...

Λυπάμαι που αναγκάζομαι να γίνω καυστικός αλλά οι προοπτικές
μαζικών επενδύσεων στην Ελλάδα από αξιόπιστους διεθνείς
φορείς μοιάζουν με ευθυμογράφημα. Και ο λόγος είναι απλός. Οι
επενδύσεις δεν είναι κινήσεις φιλανθρωπίας που στοχεύουν στην
εξασφάλιση καλύτερων ημερών για τους Έλληνες πολίτες. Οι
επενδύσεις είναι απλά και ξάστερα πρωτοβουλίες οικονομικής
κερδοσκοπίας τις οποίες αναλαμβάνει κάποιος στοχεύοντας σε
υψηλές αποδόσεις και εξασφαλισμένα κατά το δυνατόν κέρδη.
Μιά ματιά στο κλίμα απέναντι στις αγορές που κυριαρχεί στην
Ελλάδα εύκολα πείθει κάποιον πως μιά τέτοια προοπτική είναι
μάλλον ουτοπική.
Η προσέλκυση ξένων επενδύσεων προϋποθέτει ορισμένα
δεδομένα. Το κυριότερο από αυτά είναι ταχύτατες διαδικασίες
εγκατάστασης των σχετικών καινούργιων επιχειρηματικών
μονάδων. Υποτίθεται πως το εμπόδιο αυτό θα ξεπερασθεί με το
νομοσχέδιο για fast track επενδύσεις που προωθεί στη Βουλή ο κ.
Χάρης Παμπούκης. Το «υποτίθεται» αναφέρεται στην αστείρευτη
πηγή πρωτότυπων διαδικασιών που σκαρφίζεται η ελληνική
γραφειοκρατία προκειμένου να μη χάσει εξουσίες και
αρμοδιότητες. Με σημαία την ανάγκη προστασίας του
περιβάλλοντος αλλά και άλλες απαραίτητες για τις στρατιές
μανδαρίνων που μαστίζουν τα ελληνικά υπουργεία ρυθμίσεις και
εγκρίσεις, οι επι μέρους υπηρεσίες θα κάνουν ότι είναι δυνατόν
ώστε οι κατ΄εξαίρεση διαδικασίες εξπρές του ν/σ να
εκτροχιαστούν. Με την συμβολή και της αναβλητικής
δικαιοσύνης – πρωτοστατούντος του Συμβουλίου Επικρατείας –
πολλές κινήσεις θα ματαιωθούν, ενώ άλλες θα οδηγηθούν στις
ελληνικές καλένδες.
Ας ελπίσουμε όμως πως θα είμαστε τυχεροί. Και η κυβέρνηση
πραγματικά θα ξεπεράσει τον κυκεώνα διατάξεων, αδειών,
εγκρίσεων και ρυθμίσεων που προβλέπουν οι πάμπολλοι και
συχνά αντιφατικοί νόμοι της χώρας. Υπάρχει και το ζήτημα της
λειτουργίας των επιχειρήσεων. Για να προσελκύσει μιά χώρα
επενδύσεις και οι διάφορες διακηρύξεις να γίνουν πράξη και
ουσία απαραίτητη προϋπόθεση είναι η σιγουριά και η
σταθερότητα. Για τον επενδυτή κυρίως και για την τύχη των
πόρων που θα διαθέσει. Η δυνατότητα της ελληνικής
γραφειοκρατίας για αυθαιρεσίες και ερμηνείες των νόμων κατά το
δοκούν συνιστά θεμελιώδες αντικίνητρο για κάποιον να
δραστηριοποιηθεί οικονομικά στη χώρα. Οι νόμοι κατά κύριο
λόγο δεν εφαρμόζονται από το ίδιο το ελληνικό κράτος και τα
όργανά του. Εντελώς ατιμώρητα, και δίχως τον παραμικρό
δισταγμό, διαπομπεύονται πρόσωπα προερχόμενα κυρίως από
τον επιχειρηματικό κόσμο. Απλά και μόνο ώστε οι πολιτικοί να
έχουν άλλοθι για δικές τους αντιδημοφιλείς και κατακριτέες
ενέργειες.
Την ίδια ώρα, το δημόσιο ενώ απαιτεί από τους πολίτες
συμμόρφωση σε λογής αυθαίρετες ναι αναπάντεχες αποφάσεις
(αύξηση ΦΠΑ, έκτακτες εισφορές) δεν διστάζει να αρνείται την
θεσμοθετημένη του υποχρέωση για επιστροφές ΦΠΑ σε
επιχειρήσεις και πολίτες. Το ίδιο ισχύει όταν το κράτος είναι
υποχρεωμένο να αποζημιώσει ιδιώτες για πράξεις δικές του που
προκάλεσαν ενδεχόμενα ζημίες. Απειλεί όμως με κυρώσεις, ακόμα
και πλειστηριασμούς, αν ο πολίτης αδυνατεί να καταβάλει κάποια
δόση των υποχρεώσεών του.
Το σοβαρότερο
όμως αντικίνητρο
για την όποια
επενδυτική
πρωτοβουλία
είναι η αστάθεια
και η απόλυτη
αυθαιρεσία που
χαρακτηρίζει το
φορολογικό
καθεστώς . Σε μιά
χώρα που
θεωρείται αυτονόητο, δίχως ανάγκη της όποιας επεξήγησης, πως
όποιος έχει οφείλει και να καταβάλει η κυβέρνηση μεταβάλει και
τρείς φορές ακόμη τον χρόνο το φορολογικό καθεστώς. Νέοι
φόροι μπαίνουν συνεχώς, ενώ η άμεση φορολογία – που
συνήθως επιβαρύνει τους ίδιους και τους ίδιους – θεωρείται
ασυζητητί δικαιότερη της έμμεσης. Ανεξάρτητα αν την έμμεση
μπορείς και να την αποφύγεις. Ενώ οι ευπορότεροι πολίτες είναι
φυσικό να επιβαρύνονται περισσότερο με την έμμεση
φορολογία, μιά και λογικά καταναλώνουν πολύ περισσότερα
προϊόντα. Εξ άλλου, στην έμμεση φορολογία δεν υπάρχει
φοροδιαφυγή. Όσοι έχουν υψηλά πραγματικά εισοδήματα
πληρώνουν και περισσότερους έμμεσους φόρους, λόγω
μεγαλύτερων φυσιολογικά δαπανών.
Καταπολεμώντας υποτίθεται την φοροδιαφυγή το ελληνικό
δημόσιο συντρίβει έτσι την επιχειρηματικότητα. Διότι εξαντλεί
φορολογικά την αγορά και εξουθενώνει τα ακίνητα. Ποιός μπορεί
σοβαρά να προγραμματίσει επενδύσεις όταν δεν γνωρίζει την
τύχη αύριο των κερδών του η τις επιβαρύνσεις επί των ακινήτων
που θα συνθέτουν την περιουσία του;
Με βάση τα δεδομένα αυτά οι ελπίδες για ξένες επενδύσεις
παραμένουν ελάχιστες. Εκτός και κάτι αλλάξει. Κι άξαφνα οι
Έλληνες εγκαταλείψουμε τα εξωπραγματικά εξισωτικά μας
βιώματα κι αγκαλιάσουμε την λογική των αγορών.

Όταν η πραγματικότητα δενσυμφωνεί με τους ισχυρισμούς μου,τόσο το χειρότερο για τηνπραγματικότητα.

Η σύγχρονη στρατευμένη
δημοσιογραφία διαθέτει πλέον
ιδιαιτέρως αναπτυγμένα εργαλεία
για την αμφισβήτηση της
πραγματικότητας όταν και όπου
αυτό εξυπηρετεί τους στόχους του
εκάστοτε προπαγανδιστή. Η τακτική
είναι εξαιρετικά έξυπνη – όσο και
εξαιρετικά απλή. Τοποθετούμε στη
δημοσιότητα έναν ισχυρισμό τόσο
εξωφρενικό και τόσο πέρα κι έξω από
κάθε αντίληψη της αλήθειας, που η
πρώτη αντίδραση του κοινού είναι η
αμηχανία. Ίσως κι η έντονη
αντίδραση. Ωστόσο, σύντομα θα
υπάρξουν (παράπλευρο ελάττωμα
ίσως της εξέλιξης του μηχανισμού
σκέψης μας) εκείνοι που θα
οδηγηθούν από την αμηχανία στην
αβεβαιότητα: «δεν μπορεί… όπου
υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά»
ή «η αλήθεια πρέπει να βρίσκεται
κάπου στη μέση…». Το τοπίο
θολώνει, θεωρίες συνωμοσίας
εμφανίζονται να καταστρέψουν κάθε
ελπίδα λογικού προβληματισμού, κι
ο προπαγανδιστής έχει πετύχει πια
το στόχο του. Αν η αλήθεια θολώσει
αρκετά, δεν υπάρχει πλέον αλήθεια.
Υπάρχει μόνο υποκειμενική
αφήγηση, σουπώδης σχετικισμός,
και το πεδίο είναι πλέον ανοιχτό σε
κάθε ανόητο ισχυρισμό.
«Η Ελλάδα
θυσιάστηκε για να
σωθεί η
ευρωζώνη. Και για
να γίνει, σας
εκπαιδεύουν να
αισθάνεστε ένοχοι
γι΄ αυτό που είστε. Έχουν ήδη
διαγνώσει ότι είστε άρρωστοι.» Η
δήλωση αυτή ανήκει στην καναδέζα
δημοσιογράφο Ναόμι Κλάιν,
διασημότητα του κινήματος κατά της
παγκοσμιοποίησης και συγγραφέα
του best-seller «Το δόγμα του σοκ»,
σε πρόσφατη συνέντευξή της στην
εφημερίδα ‘Το Βήμα’. (Τόσο το
χειρότερο για την πραγματικότητα;)
Όλα τα μετρήσιμα μεγέθη ωστόσο
φαίνεται να μη συμφωνούν με τον
ισχυρισμό της κ. Κλάιν. Οι δημόσιες
δαπάνες αυξήθηκαν τα τελευταία
τριάντα χρόνια με ρυθμούς
μεγαλύτερους από κάθε άλλη χώρα
της ΕΕ. Το δημόσιο χρέος, από 31.2%
του ΑΕΠ το 1980, έφτασε το 80.7% το
1990, για να ξεπεράσει φέτος το
130%. Μόνο για τη μισθοδοσία των
δημοσίων υπαλλήλων, οι δαπάνες
του δημοσίου είναι υπερδιπλάσιες
της φορολογίας των φυσικών
προσώπων.
Σύμφωνα με το World Economic
Forum, η ανταγωνιστικότητα της
ελληνικής οικονομίας έπεσε, την
τελευταία μόλις δεκαετία, από την
36η στην 83η θέση. Ως βασικές αιτίες
της χαμηλής αυτής κατάταξης
ονομάζονται, μεταξύ άλλων: η μη-
αποδοτική κρατική γραφειοκρατία, η
διαφθορά, η περιοριστική εργατική
νομοθεσία και η νομοθετική
αστάθεια. (Τόσο το χειρότερο για τα
μετρήσιμα μεγέθη;)
«Τα φάγαμε όλοι
μαζί», δηλώνει ο
αντιπρόεδρος της
κυβέρνησης κ.
Πάγκαλος,
«ακολουθώντας
μια πρακτική
αθλιότητας,
εξαγοράς και
διασπάθισης του
δημόσιου
χρήματος ».
Ωστόσο, η συνωμοσιολογική
δημοσιογραφία έχει και εγχώριους
συμμάχους. Ο πρόεδρος της ΝΔ
πιστεύει ότι κακώς ακολουθούμε το
μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα του
Μνημονίου. Κι άλλες ευρωπαϊκές
χώρες είχαν και έχουν ελλείμματα,
φέρεται να δηλώνει, αλλά «μόνο η
δική μας κυβέρνηση παρέδωσε τα
κλειδιά της διακυβέρνησης στην
τρόικα και έδεσε χειροπόδαρα τον
ελληνικό λαό.»
Ο κ. Σαμαράς φαίνεται ότι όχι μόνο
συμφωνεί με την κ. Κλάιν, όσο
αφορά το μέγεθος και τη σημασία
της κρίσης, αλλά κάνει κι ένα βήμα
πιο πέρα. Συντάσσεται δηλαδή
πλήρως με τις δυνάμεις εκείνες (ένα
‘μείγμα’ κρατικιστών και εθνικιστών
που αρνούνται πάντα και παντού
κάθε εκσυγχρονιστική προσπάθεια)
που διαβάζουν το Μνημόνιο
συνεργασίας μεταξύ της ελληνικής
κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ ως
«εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας».
Το
Μνημόνιο
συνεργασίας,
για να
έχουμε
την
πραγματικότητα
υπόψη
μας
πριν η αμηχανία μας μετατραπεί σε
αβεβαιότητα, περιλαμβάνει δύο
κεντρικούς τομείς μεταρρυθμίσεων.
Ο πρώτος τομέας αναφέρεται στη
«δημοσιονομική προσαρμογή», κι ο
δεύτερος στις «διαρθρωτικές
μεταρρυθμίσεις». Κι αν στον πρώτο
τομέα μπορεί εύλογα κανείς να φέρει
τις αντιρρήσεις του όσο αφορά την
αποτελεσματικότητα της αύξησης
της φορολογίας, δύσκολα μπορεί να
αποφύγει το επείγον της
δημοσιονομικής κατάστασης και την
άμεση ανάγκη για αποπληρωμή
(μέρους) του τεράστιου χρέους που
οι προηγούμενες κυβερνήσεις
δημιούργησαν «ακολουθώντας μια
πρακτική αθλιότητας, εξαγοράς και
διασπάθισης του δημόσιου
χρήματος». Δύσκολα μπορεί επίσης
κανείς να αμφισβητήσει την ανάγκη
μείωσης του μισθολογικού κόστους
του δημοσίου και της τεράστιας
σπατάλης που δημιουργεί η «μη-
αποδοτική κρατική γραφειοκρατία».
Στο κομμάτι δε
των διαρθρωτικών
μεταρρυθμίσεων,
δεν μας
διευκρινίζει ο κ.
Σαμαράς, πώς το
μνημόνιο «έδεσε
χειροπόδαρα τον
ελληνικό λαό». Η
συμφωνία
περιλαμβάνει την
μεταρρύθμιση ενός ομολογουμένως
αδιέξοδου ασφαλιστικού
συστήματος, τον εκσυγχρονισμό της
δημόσιας διοίκησης, τη βελτίωση
του επιχειρηματικού περιβάλλοντος,
τη διαχείριση και αποκρατικοποίηση
των κρατικών επιχειρήσεων και το
άνοιγμα των κλειστών
επαγγελμάτων. Ποιό ακριβώς από
αυτά τα σημεία της συμφωνίάς
αποτελεί «εκχώρηση εθνικής
κυριαρχίας» και για πόσο ακόμα
χρόνο θα πρέπει οι πολιτικές
επιλογές της χώρας να καθορίζονται
με γνώμονα τα συμφέροντα
συνδικαλιστών και οργανωμένων
μειοψηφιών;
Αντί να επιπλήττει την κυβέρνηση
για τις καθυστερήσεις και τις
αντιφάσεις της, η αξιωματική
αντιπολίτευση επιλέγει να
συστρατευτεί με το πιο συντηρητικό
ίσως κομμάτι των πολιτών,
ελπίζοντας απλά στην εκλογική
απορρόφηση της όποιας
κυβερνητικής φθοράς.
Ίσως είναι πια πολύ αργά για την
πραγματικότητα. Το τοπίο έχει
αρχίσει ήδη να θολώνει. Κι αν δεν
σταθούμε νηφάλιοι απέναντι στην
αλήθεια, να μετρήσουμε, να
συζητήσουμε, να προτείνουμε, πολύ
φοβάμαι ότι δεν θα καταφέρουμε να
αντισταθούμε στις απλοϊκές
ανοησίες της συνομωσιολογικής
δημοσιογραφίας. Και τότε τι;

Hoover - Γ.Παπανδρέου ίδια τακτική - ίδια αποτελέσματα.

To 1932, η ανεργία στις ΗΠΑ θα έχει φτάσει το 25%. Αυτό το ποσοστό είχε “επιτευχθεί” μετά από μια περίοδο που ο πρόεδρος Hoover για να αντιμετωπίσει τις συνέπειες του οικονομικού κραχ του 29 είχε αυξήσει δραματικά τις κρατικές δαπάνες. Προσπαθώντας να ισορροπήσει κάπως την κατάσταση με τον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό το ‘ 32 αρχίζει μια μεγάλη φοροεπιδρομή. Θα αυξήσει τον ανώτερο συντελεστή στο φόρο εισοδήματος από 25% στο 63%. Θα αυξήσει τους εταιρικούς φόρους και μια σειρά εισφορών. Θα επιβάλει ακόμα και φόρο στην διακίνηση επιταγών. Τα κρατικά έσοδα όχι μόνο δεν αυξήθηκαν αλλά σημείωσαν μια σημαντική μείωση . Ο Herbert Hoover διέπραξε μεγάλα λάθη στην διάρκεια της θητείας του. Παρόλα αυτά ο Hoover είχε κάτι που συνηγορούσε υπέρ του και αυτό ήταν το πρωτοφανές της τότε οικονομικής κρίσης . Τότε παρουσιάστηκαν προβλήματα που κανένας δεν τα είχε προβλέψει . Οι λύσεις που επεδίωξαν ο Hoover και αργότερα ο Roosevelt, αν και δημιούργησαν αντιδράσεις και εμπεριστατωμένη κριτική , είχαν τουλάχιστον το ελαφρυντικό ότι δεν είχαν την εμπειρία της μελλοντικής τους αποτυχίας . Ποιος όμως μπορεί να πει ότι ο Γιώργος Παπανδρέου έχει το ίδιο ελαφρυντικό ; Θα μπορούσε να δικαιολογηθεί για το ότι δεν ήξερε πότε θα σπάσει η ελληνική φούσκα αλλά ότι θα σκάσει ήταν βέβαιο . Δεν μπορεί να δικαιολογηθεί επίσης για όλα αυτά που κάνει ή δεν κάνει από τότε που κατάλαβε το βάθος της κρίσης . Το Πλαίσιο, μια πετυχημένη ελληνική επιχείρηση, καλείτε να πληρώσει έκτακτη εισφορά που στην συγκεκριμένη περίπτωση σημαίνει 800.000 ευρώ. Αυτό μειώνει τα κέρδη της κατά 95,4%. Το Πλαίσιο φαντάζομαι είναι από τις ελάχιστες επιχειρήσεις που κατάφεραν να έχουν αυξημένο τζίρο και κέρδη το 2010 οπότε μπορούσε να πληρώσει την ‘έκτακτη’ εισφορά , η οποία παρεμπιπτόντως επιβάλετε στα κέρδη του 2009. Πόσες όμως επιχειρήσεις μπορεί να είχαν κέρδη το 2009 αλλά ζημιές το 2010 και τώρα καλούνται να πληρώσουν έκτακτη εισφορά; Ο παραλογισμός της όλης υπόθεσης γίνεται πιο οξύς αν αναλογιστούμε που θα πάνε τα έσοδα από όλες αυτές τις καταστροφικές για την οικονομία έκτακτες εισφορές . Σε ρεπορτάζ μαθαίνουμε ότι “Ηδη, για το 2009, τα ελλείμματα των ΟΣΕ, ΕΔΙΣΥ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ΗΣΑΠ, ΗΛΠΑΠ, ΕΘΕΛ, ΕΑΣ, ΕΑΒ, ΕΤΑ, ΤΕΟ (διόδια) και ΟΔΙΕ ανήλθαν στο 1,7 δισ. ευρώ (αυξημένα κατά 6,3% σε σχέση με το 2008). Τα χρέη τους έφτασαν πέρυσι στα 12 δισ. ευρώ, καταγράφοντας άνοδο της τάξης του 10% σε σχέση με πρόπερσι.” Που ακριβώς μπορεί να στηριχτεί η παραπάνω πολιτική ; Ποιος μπορεί να εξηγήσει στους εργαζόμενους του Πλαίσιου ότι το δικό τους μέλλον διακινδυνεύεται για να συντηρηθούν οργανισμοί όπως ο ΟΣE ; Τι είδους κοινωνική δικαιοσύνη είναι αυτό; Και πως ακριβώς καταλαβαίνει ο κ. Παπανδρέου ότι με τέτοια μέτρα θα βγούμε από την κρίση; Η κυβέρνηση υπολογίζει ότι ο αριθμός των ανέργων θα αυξηθεί κατά 145.000. Εξ ολοκλήρου από τον ιδιωτικό τομέα που δεν ευθύνεται σε τίποτα εκτός από το γεγονός ότι βρίσκεται στην Ελλάδα . Για αυτούς του 145.000 δεν θα γίνουν διαδηλώσεις. Δεν θα κλεισθούν δρόμοι και δεν θα γίνουν καταλήψεις σε αρχαία μνημεία ή μη . Για την πολιτική τάξη η κρίση ξέσπασε το 2009. Για ένα μεγάλο μέρος της Ελλάδας όμως η κρίση είναι πολυετής και τώρα απλά φτάνει στο αποκορύφωμα της . Αυτή η άλλη Ελλάδα παραμένει αόρατη για την πολιτική τάξη. Όλοι κάνουμε λάθη και κανένας δεν πρέπει να περιμένει ότι ο κ . Παπανδρέου θα είναι τέλειος. Επίσης καταλαβαίνουμε ότι τα τελευταία 30 χρόνια ο κ. Παπανδρέου εκπαιδεύτηκε πολιτικά με ένα τρόπο που του είναι δύσκολο να καταλάβει τις αγωνίες και τους φόβους της μη συντεχνιακής Ελλάδας . Τα καταλαβαίνουμε όλα αυτά αλλά και αυτός θα πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι και η αναλγησία έχει τα όριά της .

Υποθετικά, αν αναλάμβανε την εξουσία το ΚΚΕ στη περίοδο της κρίσης. . . Τι αποτέλεσμα θα είχε αυτή η κυβέρνηση;

Ας υποθέσουμε ότι γίνεται επανάσταση στην Ελλάδα και
καταλαμβάνει την κυβέρνηση το ΚΚΕ το οποίο αναλαμβάνει να
πάρει τα λεφτά από την ολιγαρχία του τόπου να τα δώσει στους
φτωχούς έλληνες, να ξεχρεώσει το χρέος και να διορίσει και
1.000.000 μετανάστες στην κρατικοποιημένη πλέον
ολοκληρωτικά οικονομία. Φεύγουμε από το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε
γυρίζουμε στην δραχμή, κλείνουμε το χρηματιστήριο και
διώχνουμε όλες τις πολυεθνικές αφού δεν μπορούμε να τις
κρατικοποιήσουμε. Τα ασφαλιστικά ταμεία θα δίνουν μεγάλες
συντάξεις, τα νοσοκομεία θα προσφέρουν τις υπηρεσίες τους
χωρίς μαύρες τρύπες, η παιδεία θα παράγει γνώση και τεχνολογία
κόντρα στην παγκοσμοιημενη αγορά και η ιδιοκτησία θα
αναδιανεμηθεί ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε πολίτη και όχι
ανάλογα της προσφοράς του καθενός στη ζωή και στην εργασία.
Το αναφερόμενο σαν πηγή πλούτου, ενεργητικό των τραπεζών
(600δις) δεν έχει αποθεματικό ρευστότητας ούτε 20δις,(άνθρακας
ο θησαυρός) οι εισηγμενες εταιρείες (μεγάλο κεφάλαιο) στο
χρηματιστήριο δεν αξίζουν πάνω από 12δις,(άνθρακας ο
θησαυρός) η φοροδιαφυγή των 30δις που ποντάρουν όλοι θα
διαπιστώσουν ότι τα μισά αφορούν μικροεπιχειρησεις που
αδυνατούν να πληρώσουν ακόμα και το ΤΕΒΕ τους.(πάλι
άνθρακας ο θησαυρός) Όσο για την μείωση των εξοπλισμών αν
εξασφαλίσουν την ακεραιότητα της χώρας οι οπαδοί του ΠΑΜΕ,
καμία αντίρρηση. Και ενώ γίνονται όλα αυτά, ψάχνοντας στα
σεντούκια της πλουτοκρατίας, το χρέος τρέχει ήδη στα 500δις
ευρω.
Η έξοδος μας από το ευρω ,θα φέρει
πληθωριστικές πιέσεις ,και περαιτέρω
αύξηση του χρέους, η εκδίωξη των
πολυεθνικών , δραματική αύξηση της
ανεργίας και στέρηση αναγκαίων
αγαθών επιβίωσης (πχ φάρμακα,
πετρέλαιο κλπ), αλλά επειδή στα
κομμουνιστικά καθεστώτα η εργασία
δεν είναι δικαίωμα αλλά υποχρέωση, θα
αναδιανεμηθεί ο εναπομείναντος
πλούτος ισόποσα εξισώνοντας την
εξαθλίωση ζήτημα να φθάνει για τον
καθένα μας 200ε το μήνα) θα έχουμε όλοι δουλεία ,δεν θα
κερδίζουμε από την εργασία μας και θα έχουν την απαίτηση να
οικοδομήσουμε παράλληλα και τον σοσιαλισμό, ορίζοντας
αυθαίρετα ,ποιος άλλος ; το κόμμα ,το επίπεδο ευημερίας μας.
Το μόνο όπλο που διαθέτουν είναι η προπαγάνδα και η
χειραγώγηση. Μολις το 2008 επιτράπηκε στην Κούβα, νόμιμα η
χρήση κινητών τηλεφώνων ,ενώ πριν ήταν απαγορευμένα σαν
είδος πολυτελείας της αστικής τάξης. Την κατάργηση του
ΙΝΤΕΡΝΕΤ θα την ονομάσουν, τέλος στις σειρήνες της
παγκοσμιοποίησης, την κατάργηση των ιδιωτικών ΜΜΕ , χτύπημα
στην αστική δημοσιογραφία και τέλος στην γάγγραινα των
μεγαλοεκδοτων,για το κλείσιμο του κοινοβουλίου ,θα πουν, όταν
ο λαός έχει τον γνήσιο εκφραστή του (το ΚΚΕ) τι το χρειαζεται,
οπως και στην κατάργηση των συνδικάτων θα πουν ,λαός και
κόμμα ένα συνδικάτο, και αν πάμε και στο θέμα της θρησκευτικής
συνείδησης , η απάντηση θα είναι ,ο λαός δεν χρειάζεται όπιο για
να είναι ευτυχισμένος ,είμαστε εμείς για αυτό.
Να ξέρετε σύντροφοι ότι ο ελληνικός λαός την πείνα την αντέχει
αλλά όχι τον περιορισμό της ελευθερίας του, και οι μόνοι που δεν
περιόρισαν την ελευθερία τους και το πλούσιο επίπεδο ζωής τους
είναι η νομενκλατούρα των καθεστώτων σας που δεν πέρασε
ποτέ κρίση γιατί πάντα ζουν σαν Κροίσο. Αλλά να γνωρίζετε ότι
όσα συλλαλητήρια και να κάνετε, όσους δρόμους και λιμάνια και
να κλείνετε, δεν θα αφήσουμε τις Ελληνίδες να γίνουνε
παραδουλεύτρες και πουτάνες σε ξένα κράτη και τους Έλληνες
τεμπέληδες και αλκοολικούς.
Πρόβλεψη. Η αριστερά έχει την τελευταία της ευκαιρία στην
ιστορία να ανακάμψει. Η κρίση θα περάσει ,η Ελλάδα θα βγει από
το αδιέξοδο αλλά η αριστερά θα εξαφανισθεί, όχι γιατί
υποστηρίζει κάτι ουτοπικό και αναχρονιστικό, αλλά γιατί δεν
βοήθησε να ξεπεράσουμε την κρίση.